Waarom mag geluk bestaan en verdriet niet?
Er is altijd wel iets om pijn te verdoven.
Bijvoorbeeld afleiding, vluchten, Relativeren.
“Kom op, positief blijven.”
Of in sommige gevallen wel medicatie dat word voor geschreven, om de boel maar even af te vlakken of te dempen.
Want ja… een vervelend gevoel mag er niet zijn.
Maar een recept tegen geluk?
Dat bestaat niet.
Geluk moet er zijn.
We moeten dóór. Productief blijven.
Lachen voor de foto. Filter erop. Glimlach aan. Gevoel uit.
En ondertussen leren we iets gevaarlijks:
dat sommige emoties welkom zijn…
en andere liever niet.
Zonder dalen geen pieken
Maar zo werkt het leven niet.
Want zonder pieken geen dalen en zonder vallen geen opstaan.
Je leert niet door alleen maar succesvol of gelukkig te zijn.
Juist de momenten die schuren, vormen je.
De momenten waarop het niet lukt.
Waarop het pijn doet. Waarop je even niet weet hoe verder.
Dat is geen zwakte.
Dat is mens-zijn.
Wat we kinderen (onbedoeld) afleren
Neem de curlingouder.
De ouder die elk probleem voor zijn kind oplost.
Elke hobbel gladstrijkt.
Elke tegenslag weghaalt voordat het pijn kan doen.
Dat lijkt liefdevol.
Maar het maakt één ding onvermijdelijk:
Want op het moment dat dat kind in de echte wereld komt en op eigen benen komt te staan. Dan begint het te schuren…
…dan is er ineens niemand meer die het nog even voor ze oplost.
Geen ouder.
Geen vangnet.
Geen gladgestreken pad.
En precies daar ontstaat vaak paniek, onzekerheid, leegte of angst.
Niet omdat iemand stuk is.
Maar omdat voelen nooit geoefend is.
Verdriet is geen fout in het systeem
We willen alles onder controle houden.
Maar groei gebeurt juist waar controle wegvalt.
Waar het pijn doet.
Waar je wordt geraakt.
Waar je iets moet voelen wat je liever zou vermijden.
Een beetje tegenslag maakt je niet kapot.
Het maakt je mens.
Dus stel jezelf eens eerlijk deze vragen:
-
Waarom mag alles wel mooi zijn, maar niet moeilijk?
-
Waarom omarmen we geluk, maar duwen we verdriet weg?
-
Waarom kiezen we liever voor verdoven dan voor voelen?
De echte uitnodiging
Misschien gaat het leven niet over altijd gelukkig zijn.
Maar over alles durven toelaten.
Niet alleen het licht. maar ook zeker de schaduw.
Niet alleen de glimlach, maar ook de traan.
Durf jij niet alleen het geluk toe te laten,
maar ook de pijn die erbij hoort?
En durf je daarin begeleiding te ontvangen
in plaats van het alleen te blijven dragen?
Ben jij klaar om die stap te zetten?
Wil je meer weten? Stuur mij dan een bericht via het contactformulier dan kom ik snel bij je erop terug.
